X
تبلیغات
حمل و نقل و مدیریت شهری - ‌اصول حمل و نقل پایدار شهری (قسمت اول)

‌‌‌ کاهش آلاینده‌ها، حفظ و نگهداری زمین و کارآمدتر کردن حمل و نقل همراه با ارتقاء کیفیت زندگی باید در اولویت برنامه‌‌ریزی شهرها قرار بگیرد‌‌. ایجاد ساختاری برای دستیابی به توسعه پایدار جهانی، نه از طریق راه‌حل‌های فنی و تکنولوژیکی، بلکه از طریق الگوها و راهکارهای بین المللی و با استفاده از نوآوریهایی که بر مبنای اصول این تحقیق است، می‌تواند راه گشای بسیاری از مسایل زندگی شهروندان در سراسر دنیا باشد. این تحقیق به بررسی گزینه‌هایی می‌پردازد که به پایداری حمل و نقل در شهرها کمک می‌کند.

‌‌‌‌‌‌‌برای پایداری حمل و نقل در یک شهر موفق در قرن 21 گزینه‌های زیادی از جمله حمل و نقل غیرموتوری و گزینه‌های حمل و نقل با سوخت‌های فرافسیلی وجود دارد. شهروندان هیچ شهری تمایل ندارند ساعت‌ها در ترافیک‌های سنگین باشند، در گل و لای پیاده‌روی کنند و یا برای یک دوچرخه‌سواری ساده تا محل کار احساس خطر نمایند. آنها تمایل دارند در شهرهایی زندگی کنند که برای تعاملات خلاقانه ایجاد شده‌ و قابلیت زندگی سالم تری دارد.

‌این ‌ تحقیق بر اساس کتاب " شهرهای ما متعلق به ماست" بنا شده است. کتاب مذکور در سال 2010 توسط والتر هوک از محققین موسسه ITDP تهیه گردیده و 10 اصلی را معرفی می‌کند که لازمه حمل و نقل در زندگی شهری است و نیاز به طراحی دارند. امیدوارم مدیران شهری در سراسر دنیا از این اصول الهام بگیرند.

‌‌‌اصل اول: ایجاد فضاهای مناسب پیاده‌روی

‌ همه ما عابر پیاده هستیم. پیاده‌روی طبیعی‌ترین، ارزان‌ترین و سالم‌ترین شیوه‌ی آمد و شدی است که بیش از دیگر شیوه‌ها سازگار با محیط زیست است. اما این شیوه به جز پاها به ابزار دیگری نیز نیاز دارد که همانا ‌خیابان‌هایی است با قابلیت پیاده‌روی که رکن اساسی شهرهای پایدار هستند.

یک فضای بزرگ پیاده‌روی مستلزم حفظ عابران پیاده از خطرات ناشی از وسایل نقلیه موتوری است. سرعت مجاز خودروها در این فضاها باید پایین باشد. پیاده‌روها بایستی ممتد، دارای سایه‌بان و نورپردازی مناسب باشند. سرعت خودروها در محل‌هایی که خطوط عبور عابر پیاده وجود دارد، بایستی کم باشد. این کم کردن سرعت را می‌توان با باریک کردن مسیر و سایر محدودیت‌ها ایجاد کرد. با قراردادن چراغ‌های راهنمایی در محل‌های عبور عابران پیاده و ایجاد جزیره‌های میانی می‌توان محل‌های عبور عابران پیاده را امن‌تر کرد. تمامی این فضاها باید به گونه‌ای طراحی شوند که برای عبور ویلچر و یا کالسکه کودکان مناسب باشد و جذابیت لازم را برای عابران پیاده چه برای تفریح و چه برای رفتن به محل کار یا تحصیل ایجاد کنند.‌‌ موفق‌ترین و دوست‌داشتنی‌ترین شهرهای دنیا دارای خیابان‌هایی با قابلیت پیاده‌روی بالا هستند. این شهرها توجه زیادی به ارتقا این خیابان‌ها دارند. شهرهای بزرگ از فضاهای بزرگ پیاده‌روی ایجاد شده‌اند.

‌اصل دوم: ایجاد محیطی مناسب برای دوچرخه‌سواران و سایر وسایل نقلیه غیر موتوری

‌ دوچرخه و سایر وسایل نقلیه‌ای که برای حرکت از نیروی انسان استفاده می‌کنند، فضای کمی اشغال می‌کنند و به انرژی غیر از انرژی انسان نیاز زیادی ندارند، همچنین ویژگی سفر از شروع (مبدا) تا پایان (مقصد) (door to door) را نیز دارند. برای سفرهای کوتاه این گزینه‌ها نسبت به تاکسی و خودرو سالم‌تر و پایدارتر هستند. اگر خیابان‌ها امن و راحت باشند، بسیاری از مردم دوچرخه‌سواری را برای حمل و نقل برمی گزینند. دوچرخه اشتراکی برای افرادی که دوچرخه شخصی ندارند امکان دوچرخه سواری را فراهم می‌کند. استفاده از دوچرخه باعث می‌شود خانواده‌ها یک سوم درآمد خود را که صرف حمل و نقل با خودروهای شخصی و حمل و نقل عمومی می‌کردند‌، پس‌انداز نمایند.

هر چه تعداد دوچرخه در خیابان‌ها بیشتر باشد، خیابان‌ها امن‌تر خواهند بود. در معابری که سرعت خودروها بالا است به خطوط مجزا برای دوچرخه‌سواری نیاز است، در حالی که در خیابان‌های محلی طراحی ترافیک مختلط دوچرخه و خودرو به همراه آرام‌سازی ترافیک بهتر نتیجه می‌دهد، در این حالت سرعت خودرو‌ها کمتر خواهد شد.

‌‌‌‌اصل سوم: حمل و نقل عمومی کم هزینه و گسترده

برخی سفرها طولانی هستند و دوچرخه‌سواری و پیاده‌روی گزینه‌های معقولی برای اینگونه سفرها نیستند. از آنجاییکه تردد زیاد خودروهای شخصی حرکت حمل و نقل عمومی و اتوبوس‌ها را کند می‌کند، شهرها باید به فکر حل این مشکل باشند.حمل و نقل عمومی انبوه قابلیت جابجایی سریع و راحت میلیونها مسافر را دارند.

با توجه به کم‌هزینه و سریع بودن سیستم  BRTو با توجه به اینکه این سیستم قابلیت رقابت با مترو را دارد، استفاده از این سیستم پیشنهاد می‌گردد. همانند مترو، BRT نیز دارای ایستگاه‌هایی با کیفیت بالا است، این سیستم قابلیت سوار و پیاده شدن هم‌سطح و سیستم اطلاعات بهنگام دارد، خطوط اختصاصی و اتوبوس‌های تمیز، راحت و با ظرفیت بالا از دیگر مزایای آن است.

‌‌‌‌ اصل چهارم: مدیریت سفرها با ایجاد دسترسی برای پیاده روی پاک با کاهش تعداد وسایل نقلیه و با سرعت ایمن

در قرن اخیر ساختار و طراحی شهرها تغییر یافته است تا سال 2030 سفر با خودرو هنوز به عنوان یک انتخاب باقی خواهد ماند، به خصوص در جایی که حمل و نقل عمومی ارزان و اثر‌بخش موجود نباشد. خودروها باید دوستدار محیط زیست، کم مصرف، بدون آلودگی صوتی و ایمن هم برای سرنشینان و هم برای سایر افراد باشند. تعریض یا ساخت معبر در شهرها آسیب بزرگی به آنها وارد می‌کند زیرا باعث جذب خودروهای بیشتری می‌گردد و متعاقب آن ترافیک، آلودگی هوا، مصرف سوخت و تولید انواع آلاینده و گازهای گلخانه‌ای افزایش خواهد یافت. استفاده از خودروی شخصی را باید با سیاست‌های پارکینگ، قیمت‌گذاری معابر، استفاده از حمل و نقل عمومی و دوچرخه‌سواری کنترل کرد. این سیاست‌ها همچنین باید به استفاده از خودروهای کم‌مصرف و دوستدار محیط زیست نیز منجر شود. مدیریت بهینه تقاضای سفر برای هر شهری که برای انسانها طراحی شده و نه برای خودروها، ضروری است.

اصل پنجم: حمل و نقل بار و کالا در پاکترین و ایمن‌ترین حالت

زندگی شهری از طریق نقل و انتقال کالاها تغذیه می‌شود. غذا، سوخت، البسه، و زباله معمولاً از طریق کامیون‌ها در شهرها جا‌به‌جا می‌شوند. سهم آلودگی هوا و آلودگی صوتی ناشی از حمل و نقل بار بین 40 تا 50 درصد است، در حالی که به طور میانگین حرکت خودروها 10 الی 15 درصد آلودگی ایجاد می‌کنند. شهرهای پایدار باید تحویل کالاها را طوری تضمین نمایند که کمترین آسیب به جامعه وارد شود.

(ترجمه: کتاب "شهرهای ما متعلق به ماست"نوشته والتر هووک)

+ نوشته شده در  90/03/03ساعت   توسط رضا بزرگمهرنیا  |